Van ‘verboden te plukken’ naar ‘oogsten mag’

In de Duitse stad Andernach maken groenten, kruiden en fruit op sommige plaatsen deel uit van het openbaar groen. Met één duidelijke boodschap: oogsten mag. Wat begon als een kleinschalig experiment groeide uit tot een brede aanpak waarbij openbaar groen tegelijk inzet op biodiversiteit, beleving en voedselproductie.

Het idee is eenvoudig, maar krachtig: groen is er niet alleen om naar te kijken, maar ook om te gebruiken. Het brengt mensen samen en maakt inwoners bewuster van seizoenen, voeding en natuur.

Ook in Vlaanderen groeit het

Het concept van de “eetbare stad” krijgt ook in Vlaanderen steeds meer navolging, vaak via kleinschalige en haalbare initiatieven.

Gemeenten zetten onder meer in op:

• buurtmoestuinen en samentuinen
• fruitbomen en -struiken op openbaar domein
• plukplekken en voedselbossen

Ook in West-Vlaanderen zijn er mooie voorbeelden. In Meulebeke werd een buurtmoestuin ingericht waar bewoners, scholen en zorginstellingen samen tuinieren. Zo’n plek is tegelijk een ontmoetingsruimte en als laagdrempelige kennismaking met duurzame voedselproductie.

Daarnaast bestaan er in de provincie ook verschillende zelfplukinitiatieven en boerderijen waar inwoners zelf fruit en groenten kunnen oogsten. Ook die brengen mensen opnieuw dichter bij hun voeding en de natuur.

Laagdrempelige instap

Een eetbare gemeente hoeft niet te starten met grote projecten. Vaak maken kleine ingrepen of gerichte communicatie al een verschil.

Een mooi voorbeeld is www.goedgeplukt.be. Via dit platform brengen de Regionale Landschappen eigenaars van fruitbomen in contact met mensen die willen plukken. Zo gaat minder fruit verloren en krijgen inwoners toegang tot vers, lokaal en onbespoten fruit.

Idee voor gemeenten

Deze periode is ideaal om hier communicatief op in te spelen. Denk aan:

• een oproep rond plukfruit via sociale media
• het delen van lokale plukplekken of initiatieven
• het zichtbaar maken van fruitbomen op het openbaar domein

Het zijn kleine acties, maar ze maken wel een verschil. Ze activeren inwoners en tonen hoe groen kan bijdragen aan beleving en betrokkenheid, met respect voor de natuur en biodiversiteit.